جفت ارز فارکس از دو ارز تشکیل میشود که ارزش ارز اول نسبت به ارز دوم قیمتگذاری میشود. برای مثال، در EURUSD ارزش یورو در برابر دلار آمریکا نمایش داده میشود و معاملهگران تغییرات این نرخ را بررسی و معامله میکنند.
جفت ارزهای اصلی پرمعاملهترین جفتهای بازار فارکس هستند و معمولاً یک سمت آنها دلار آمریکا قرار دارد. EURUSD، USDJPY، GBPUSD، USDCHF، AUDUSD، NZDUSD و USDCAD از شناختهشدهترین جفت ارزهای اصلی هستند.
فهرست جفتهای فارکس معمولاً به سه گروه تقسیم میشود: جفت ارزهای اصلی، جفت ارزهای فرعی و جفت ارزهای اگزوتیک. جفتهای ارزی اصلی شامل پرمعاملهترین جفتها با دلار آمریکا هستند، جفتهای ارزی فرعی شامل ارزهایی غیر از دلار آمریکا هستند اما ارزهای اصلی دیگر را در بر میگیرند، و جفتهای ارزی اگزوتیک شامل یک ارز اصلی و یک ارز از اقتصادهای کوچکتر یا در حال توسعه میباشند.
جفت ارزهای اصلی برای معاملهگران به دلیل نقدینگی بالا و اسپردهای پایین مزیت دارند. نقدینگی بالای این جفت ارزها تضمین میکند که همیشه حجم زیادی از معاملات در دسترس است، که به اجرای سریع سفارشات کمک کرده و ریسک لغزش قیمت را کاهش میدهد. اسپردهای پایین نیز به معنای کاهش هزینههای معاملاتی است که ورود و خروج از موقعیتها را برای معاملهگران مقرون به صرفهتر میکند.
برای شروع معامله جفت ارزهای فارکس، ابتدا با جفت ارزهای اصلی و فرعی، نحوه قیمتگذاری، اسپرد و عوامل مؤثر بر نرخ ارز آشنا شوید. سپس شرایط حساب و پلتفرم را بررسی کرده و پیش از معامله واقعی، مدیریت ریسک و استراتژی خود را ارزیابی کنید. راهنمای ورود به فارکس مراحل شروع را توضیح میدهد و برای تمرین میتوانید از حساب دمو فارکس استفاده کنید.